Ingezonden-De symboliek van de Blauwe Roos

Waarom de Blauwe Roos, waarom die naam?
Omdat de Blauwe Roos het symbool van een heilig iets is, zoals Mary Black dat zo prachtig verwoord in het lied wat U op deze pagina kunt afluisteren en waar U ook de tekst kunt vinden. De Blauwe Roos is het symbool van het groeien van de mens door de vele ervaringen van de vele levens tot het bewustzijn dat Christus heet. Een bewustzijn dat zeer weinigen op aarde zich totaal eigengemaakt hebben.

De bloei begint in Bethlehem
een roos in knop zo zag ik hem
het kruis heeft niet de bloei gestuit
maar juist de toekomst aangeduid
van volle bloei die komen moet
en alle pijn vergeten doet.

(Bron: ergens gelezen)
Enkele groten der aarde gingen ons voor. Uiteindelijk zullen we allemaal het punt bereiken waarin we eindeloos, grenzeloos zijn; grenzeloos als Mandela, Ghandi, Moeder Teresa en vele vele anderen. Ze beknotten zichzelf niet in iets te willen van de ander. Ze waren en zijn op aarde voor en met de ander. Het gevolg is dat ze zelf vrij zijn, grenzeloos zijn. Dat houdt in dat de hele wereld hen kent en hen acht, zonder dat zij dat zelf willen. Dat is ruimtelijk liefhebben en achten. Zij bedrijven de liefde in de allergrootste vorm en dat is vanuit het hart. Dat is liefde vanuit het hart, liefde vol respect naar alles en allen zonder moeite, het raakt altijd alle mensen aan. Ze laat altijd iets bijzonder goeds achter. Het is toch zo dat, als we Mandela, Moeder Teresa of Ghandi zien in de krant of op tv, er iets in ons ontwaakt van warmte, verbinding, geluksgevoel. Hun handelen, hun spreken, hun aanwezigheid doet automatisch een oproep aan het stille verlangen naar vrede dat in elk mens aanwezig is vanuit ons oerwezen. Ook mensen die zich negatief over hen uitlaten, doen dat omdat ze aangeraakt worden in dat oerverlangen in hen dat God, dat eenheid, dat verbinding heet.

Boven alle hemelen ontluikt een roos
en staat in volle bloei
ze straalt in de drievuldigheid
God zelf heeft haar bekleed en ze is blauw.
Een blauwe roos zet aan tot reiniging.
Een blauwe roos is het symbool van de aquariusreiniging.
Het is een roos die geboden wordt aan de mens
om de aquariuszuivering die komt vanuit de diepste diepte,
om transformaties te mogen ontvangen.
Daartoe is de Blauwe Roos het symbool.
Daarin heb jij gekozen te werken
daarom past het ook hier en bij jou.
Ik dank je wel, dankje, Jezus!

(Sonia Bos aan Clasien 24 september 1992)

Een hart is als een rozenknop,
schoon en openbloeiend.
Ieder leven bevat zo een knop.
De een zal het bemesten en besproeien,
de ander voedt het met schrale grond.
Toch zal iedere knop
op zijn tijd openbloeien.

Als we de wens hebben om te veranderen, dan gaat een bloemenknop open, dan zien we een Blauwe Roos. Bekijk die dan in je eigen hart. En in dat eigen hart, wordt opgeklaard en opgehelderd, wat daar leeft. Dan gaan de bladeren open, en zal het hart naar de hemel kunnen wijzen.
Voor het afspelen van The Bright Blue Rose kun je ook op youtube bekijken.

The bright blue rose.
I scimmed across black water, without once submerging.
Onto the banks of an urban morning.
That hungers the first light.
Much, much more than mountains ever do.
And she like a gost beside me.
Goes down with the ease of a dolphin
and emerges unlearned, unshamed, unharmed.
For she is the perfect creauture,
Natural in every feature and I am the geek
with the alchemisy's stone.
And it is a holy thing and it is
a precious time and it is the only way.
Forget-me-nots among the snow.
It's always been and so it goes.
To ponder his death and his life eternally.
For all of you who must discover.
For all who seek to understand.
For having left the path of others.
You find a very special hand.
One bright blue rose outlives all those.
Two thousand years and still it goes.
To ponder his death and his live eternally.
One bright blue rose outlives all those
Two thousand years and still it goes…….

Heldere blauwe roos
Ik gleed over zwart water, zonder onder te gaan,
Op weg naar de oevers van een steedse ochtend,
Waar alles wacht op de dageraad.
Veel meer dan de bergen ooit zullen doen.
En zij is als een geest naast me.
Gaat onder met het gemak van een dolfijn
Komt weer boven zo puur, zondert schaamte, onbevangen.
Want zij is het perfecte schepsel,
Natuurlijk in elk opzicht en ik ben de zonderling
met de steen van de alchemist..
En het is een heilig iets, het is een
bijzonder moment, maar ook de enige weg.
Vergeet me nietjes in de sneeuw.
zoals het altijd was en zal blijven.
de gedachten over Zijn dood en Zijn eeuwig leven.
Voor eenieder die moet ontdekken.
Voor allen die zoeken, willen begrijpen.
Wanneer je begaande paden hebt verlaten.
Dan vind je die bijzondere hand.
Eén heldere blauwe roos overleeft ze allen.
Tweeduizend jaren en het gaat nog door.
om Zijn dood en eeuwig leven te overdenken.
Eén heldere blauwe roos overleeft ze allen,
Tweeduizend jaren en het gaat altijd nog door….