
Allereerst de stelling ‘God’
God kan eigenlijk gezien
worden als "Hoofdoorzaak"voor al wat stoffelijk was, is, of
nog moet worden. God op zich is dus onstoffelijk, en dus niet meetbaar................
God is dus het ongeopenbaarde, onkenbare, het statische aspect van de
Geest, het Universum is het geopenbaarde, dynamische aspect van de Geest.
Iets bewijzen, betekent dat je iets kunt aanwijzen, je kunt er omheen lopen, je kunt het omkaderen, definiëren, uittekenen, visualiseren, met een meetapparaat meten. Het probleem is met het bewijzen dat God bestaat, is dat we dan God zouden moeten kunnen aanwijzen, omkaderen, definiëren, uittekenen, meten etc, etc. Al het zichtbare, voelbare, hoorbare, etc., is bewijsbaar, als het dus door de waarnemer op een of andere manier geregistreerd kan worden, middels zijn lichaam ( ons meest persoonlijke, directe meetapparaat in deze 3-dimensionale universum, of door een elektronisch of mechanisch meetapparaat). Al deze middelen maken echter deel uit van dit 3D universum, en we zochten juist naar de oorzaak, welke dus "buiten" deze 3 D realiteit valt, en dus onstoffelijk is, het heeft namelijk deze realiteit veroorzaakt!
Het probleem is dus
dat God nooit bewijsbaar is!
Laten we nu het eens hebben over het concept.
‘IK
- heb een lichaam’
‘IK - bewoon mijn lichaam’
‘IK - beweeg mijn lichaam’
‘IK - voel mijn lichaam’
‘IK - denk’
Als "Ik" in een spiegel kijk zie "Ik" alleen het lichaam dat “Ik" bewoon, bestuur, waarmee "Ik" in deze 3D wereld invloed kan uitoefenen, waarmee "IK" 3D vormen in deze 3D dimensie kan waarnemen, waarmee ik geluiden, veroorzaakt door 3D vormen, kan waarnemen., of kan produceren!
"IK" kan dus
wel het lichaam omschrijven dat "IK" bewoon, ik kan wel de gedachten
omschrijven die "IK" denk, maar " IK" op zich, is niet
te definiëren, niet aan te tonen, niet meetbaar! Er zijn in ons hele
universum alleen maar 2 begrippen die niet beschrijfbaar zijn, waarvan geen
enkele eigenschap te geven is:
Het begrip "GOD", en het begrip "IK"
Even een simpel sommetje
1+3=4 en 2+2=4
Laten we 1+3 het woordje "eenplusdrie" noemen
Laten we 2+2 het woordje "tweeplustwee" noemen
De woordjes "eenplusdrie" en "tweeplustwee" klinken dus verschillend, maar zijn inhoudelijk hetzelfde (namelijk de waarde 4).
Zojuist hadden we geconcludeerd
dat de twee woorden, "GOD" en "IK", inhoudelijk met
elkaar overeenkomen dat ze beiden niet te definiëren zijn, al het andere
in ons universum is voelbaar, zichtbaar, hoorbaar, ruikbaar, proefbaar,
en dus meetbaar.
Wetenschappelijk gezien is het dus juist, om te stellen dat de begrippen
"God" en "IK" inhoudelijk hetzelfde zijn, en dus gelijk
zijn aan elkaar. Tevens, omdat alle vormen dus een uiting van "God'',
dus van "IK'' zijn, is alles dus verbonden met elkaar, en is alles
dus één met GOD ,en dus één met "IK".
"IK" ben dus één met de wereld die "IK" door een stoffelijke vorm waarneem!
"Wij" is een
uitdrukking die een samenhang aangeeft tussen twee individuen, die ze aan
elkaar bind, die ze één maakt.
"IK" de waarnemer neemt de wereld, de geopenbaarde vorm van "IK",
waar. "Wij, oneindige Geest”, binden deze twee uiteinden aan
elkaar. Ieder wezen is verbonden met ieder ander wezen, omdat wij allen
een 3D vorm zijn van WIJ, oneindige Geest.
Sommige lezers kunnen misschien een angstige tijd meemaken als zij "ascenderen" (de laatste tijd gebeurt dat op wereldschaal steeds meer). Niet iedereen zal dit op dezelfde manier ervaren, sommige mensen ervaren helemaal niets, omdat ze al als non-dualistisch denkende wezens geboren zijn, of opgegroeid zijn in een omgeving waar non-dualistisch denken de normaalste zaak van de wereld was.
Ik richt mij echter tot diegenen, die nu midden in dit proces zitten, en zeer intense angst belevingen ervaren:
Beste lezer, de reden dat je bang bent voor jezelf, is simpelweg omdat je voorheen jou "IK" altijd associeerde met alleen het lichaam dat je waarnam in de spiegel, jouw werkelijke IK is "universeel", jouw werkelijke lichaam is het gehele universum, er verandert niets aan je, omdat dit altijd al zo geweest is, en voor eeuwig ook zo zal blijven.Vergelijk het met het volgende: het “IK” is als een oneindige oceaan, dat zichzelf in deze 3-dimensionale universum waarneemt alsof het bestaat uit een oneindig aantal losse druppeltjes, en zich met ieder druppeltje identificeert. Ieder druppeltje op zich staat symbool voor een vorm.
Angst is een illusie, die de indruk wekt dat er iets van jouw werkelijkheid, van jouw individualiteit verloren kan gaan, als je zou realiseren dat je één bent met alles . Deze angst is juist een illusie, omdat je dat altijd al was! Het enige wat er zal veranderen, is dat je in plaats van een individu, dat IK-gericht denkt, verandert naar een individu dat Wij-gericht denkt.
Stel dat je naam Jan is, je loopt al 40 jaar rond op deze wereld met het idee dat je Jan heet. Op een dag vertelt iemand dat je niet degene bent, die je denkt dat je bent. Natuurlijk wordt je angstig, omdat je niet weet wat er gaande is! En dan opeens komt de aap uit de mouw: Jouw echte naam is Theo, het was altijd Theo geweest, en het zal voor eeuwig Theo blijven.........denk je nu echt dat er wat van jouw gevoel van individualiteit zou veranderen?

En het nu begrip "Ascenderen":
De verschuiving van het
"Ik"-gericht denken, naar het "Wij" -gericht denken
is wat “ascenderen" betekent. Tijdens deze verschuiving ondergaat
het individu vaak angsten, deze angsten hebben met de oude''ik"-gerichte
individu te maken, die in de veronderstelling is dat zijn individualeit
in gevaar is, verloren gaat. Soms kan dit gepaard gaan met woede, angst
aanvallen, en zelfs nachtmerries of stemmen.(Ik ervaarde zelfs gigantische
hitte verschijnselen in en om mijn lichaam, terwijl ik geen koorts had!).
Dit zijn slechts projecties van oude angsten, opgebouwd in het onderbewustzijn
van het oude "IK"-gerichte individu, dat zijn (haar) leven lang
duaalgericht dacht (leven /dood...goed /kwaad....God/Duivel.
Deze angsten zijn dus verkeerd gerichte energieën, die uit het onbewuste
gedeelte van het individu naar boven komen, waardoor zij zich dus in het
bewustzijn van dit individu gaan manifesteren.
Al deze verschijnselen zijn echter tijdelijk van aard, het bestrijden (onderdrukken)
van deze verschijnselen kan schijnbaar verlichting geven, maar indien het
transformatie proces (ascenderen) eenmaal op gang is, zal dit altijd weer
een averechtse uitwerking hebben omdat vechten tegen "iets" voortkomt
uit angst, en dus moet deze angst ook weer verwerkt (beleefd) worden.
Indien je door een fase
van angst moet, realiseer je dan dat deze voortkomt uit je diepste wezen,
en dus bezig is je te verlaten.
Je kunt er dus niet aan onderdoorgaan, omdat je altijd dit al bij je droeg!
Accepteer het gewoon, ga er gewoon doorheen, alsof je op een ruwe zee zit
terwijl je zeker weet dat je schip ( je individualiteit ) niet kan zinken,
omdat het een eeuwig leven heeft! Geleidelijk aan zul je steeds rustiger
worden, angst maakt plaats voor een diep besef van eeuwigheid, rust van
geest, vrijheid van dwang om iets onbereikbaars te bereiken, een diepe gewaarwording
van liefde tot Al wat IS, zelfs het concept "tijd" en "ruimte"
wordt anders beleefd, vrij van behoefte om iets als zijnde goed of slecht
te bestempelen. Wat ik nu omschreven heb zijn slechts woorden, de werkelijke
ervaring gaat nog veel dieper dan dat.
Wist je trouwens dat in
iedere mystieke leerschool een van de hoofdsregels was:”Om God te
ontdekken zul je eerst je zelf moeten ontdekken”?
Een " leer" of "religie" is slechts een wegwijzer, maar
alleen jij zelf bepaalt uiteindelijk hoe jij dit pad het best kunt bewandelen!

Een klein gedichtje:
"Opgeworpen,
Als een golf van energie,
Ik weet het niet:
Waarom deze pracht
Waarom deze praal
Allemaal
Zo totaal onbevangen,
Zo totaal onbevreesd,
Hees,
Van een schreeuwend verlangen
Naar gezangen
Van een onbekende tijd"
Dit artikel komt van de bovenaan
genoemde site. De schrijver is bij ons onbekend.
Graag reactie via e-mail.