Ingezonden door Hans van Heusden
Beste lieve mensen,
Allereerst ben ik mens, net zoveel als jullie. Een mens met hart en ziel, een mens met lichaam en geest, zoals jullie. Gelijkwaardig als wij zijn, zijn wij allen mens. Ieder menselijk wezen is gelijk aan elkaar. Niets erboven, niets eronder. Het is het denken en, wat wij noemen, het ego dat onszelf boven elkaar stelt en groter voelt dan wat ook is.
Ik ben een jongen die veel heeft mogen zien, van alle werelden een beetje. Ik ben in vele landen geweest en hield mijn ogen altijd open. Ikzelf heb vele mensen mogen ontmoeten en vond het fijn om hen te horen spreken over zichzelf en hun wereldbeeld. En weet je? Ik zie overeenkomsten in iedere ziel, de tekortkomingen bij ieder mens. Ik ervaar het en lees het niet vanuit een boek. Ik voel het en laat mij niets vertellen. Ik zie bij iedereen die overeenkomst die wij allen in de kern meemaken, die ons drijft in de richting die we allen steeds meer gaan bewandelen.
Het is de angst....de tegenpool van liefde...de angst die de mensheid in zijn greep houdt. Angst die men tegenhoudt te leven in plaats van overleven. bang om goed te doen, bang voor de dood, bang voor paal te staan, bang voor autoriteit, bang voor...., enz, enz. Er zijn mensen geweest die mij zeiden dat het een afspiegeling is van mijzelf die ik zie in anderen. Dat is ook zo geweest, maar ik zie het nog steeds. Het gebeurt nog steeds dat anderen de ‘zwakkeren’ uitbuiten, de ‘buitenlanders’ wegsturen, de ‘zwervers’ laten staan, enz, enz. Dit land heeft een zogenaamde christelijke meerderheid die het land zou moeten besturen, maar veel van de diephartige christelijke waarden zien we er niet echt in terug. Dit is zo over de gehele wereld die prachtig behoort te zijn.
Ik weet dat er een spel gespeeld wordt. Ik weet hoe het spel van polariteit werkt, maar mensen is er ook geen middenweg? Juist datgene waar we naar op zoek zijn? De balans van waaruit we weten dat wij het zelf zijn die de macht kunnen hebben over ons eigen zelf? Er lopen parallelle werelden naast elkaar, zoveel dat de chaos en onenigheid alleen maar groter worden. Er is een middenweg. Ik voel hem en zie hem en leef er zoveel mogelijk mee. Ik zie telkens weer dat ikzelf, jij en vele andere mensen steeds weer in die val lopen van het mechanisme dat de mind-control praktijken over de eeuwen heen in gang hebben gezet. Geen eenheid, geen liefde en geen licht.
Vaak hebben we die momenten die we weer ervaren als we even bij onszelf zijn. De eenheid, de liefde, het licht. Dan herinneren we ons weer wie we zijn en waar we zitten. Maar het leven gaat door, zoals velen dan zullen zeggen en vallen weer in de alledaagse golf, de golf van automatisme, en vallen dan weer terug in de kwetsbare positie die ons blootstelt aan de negativiteit die ons onbewust vormt. Er zijn mensen die dit wisten en eraan meehielpen het in stand te houden. Er zijn ook mensen die dit weten en dit willen doorbreken en die mensen zijn jij, ik en de vele anderen die het pad bewandelen waar we met zovele op lopen. Dit is het pad van verlichting. Ieder op zijn eigen manier. Ieder door zijn eigen keuze en ieder voor zichzelf en niet achter een leider geschaard, want wij weten het is het vonkje in je hart, de onderwerpen die je trekken, de mensen die je ontmoet, het geloof die je draagt op je eigen manier.
De reden dat ik bij elk artikel hetzelfde bericht plaatste, was om aandacht te vestigen op punten die de aandacht niet genoeg krijgen. Het is aan de gang in iedereen en om iedereen. Zie het in het collectief. Juist in het collectief dat de eenheid verlangt, is scheiding in volle gang. Juist in het collectief dat liefde zoekt, is angst aanwezig en juist in het collectief aanwezig bij het licht, is duisternis vaak de schaduw. De schaduw die we altijd met ons meedragen, die ervoor zorgt dat we die macht uit naam van het licht en eeuwige liefde net niet kunnen opeisen. De verdeeldheid geeft diegene die uit zijn op alleenheerschappij alle kans om vooruit te spelen binnen de tijd en ruimte door diegenen gecreëerd.
Wat ik bedoel met er wordt gepraat maar niet gedaan, is dat er ook een directe omgeving is rond iedereen. Een omgeving waar we allen een deel van uitmaken. Die omgevingen zijn als netwerken waarin iedereen het middelpunt is. Zo raakt ieders netwerk elkaar, waardoor wij allen een zijn. Ieder moment dat ik ervaar, plaats ik me in het licht en weet ik dat ik handel vanuit het licht. Liefde schenk ik in vorm van begrip, een luisterend oor, interesse in de wereld van een ander, eerlijke energie-uitwisseling, het zien van de grote eenheid. De verdeeldheid maakt ons afgesloten van elkaar.
De verdeeldheid blokkeert de grote bewustzijnsverschuiving waar we allemaal op zitten te ‘wachten’ en waardoor we niet zien dat wachten ons niet verder brengt. Mensen, in essentie zijn we hard op weg naar dat wat we diep in ons hart voelen, maar vergeet niet dat het graag wordt tegengehouden door diegenen die dit in eerste instantie hebban gecreëerd. We weten het allemaal. Er is geen leider, dat ben jezelf. Laat je niet leiden, anders dan door jezelf. Jezelf is in het hart, niet in de boeken, niet op het net, niet in de kranten en helaas helemaal niet in politiek. Gebruik Nibiru als een bron van informatie. Ik geniet ervan, maar zie helaas een afspiegeling van de maatschappij in een nieuw, uit prachtige intenties, opgericht medium. Laten we de volle kracht en goede intenties van Nibiru op de juiste manier gebruiken om misschien in de nabije toekomst een platform te kunnen zijn voor de massa, die het nodig heeft. Welkom in het informatietijdperk, de springplank naar de gouden eeuw.
Liefde, licht en eenheid,
Hans van Heusden