JAN ANNE LOONSTRA
| PRAKTIJK VOOR HOLISTISCHE THERAPIE | JAN ANNE LOONSTRA |
Dit huis wat je ziet, is niet wat je denkt dat je ziet.
Het is heel bijzonder en staat midden in een villa wijk waar allemaal keurige mensen wonen. Dames met gekapt haar en lippenstift op, lopen met hun hondje om hem een plas te laten doen. Het hondje van mevrouw van Dam is een poedelt met geschoren stukken in zijn vacht. s’’Winters als het koud is draagt hij een jasje.
De bewoners van deze wijk rijden in deftige auto’s met en chauffeur. De chauffeur houdt de deur open voor zijn baas als deze wil uitstappen. En rijdt daarna de auto weer weg naar een parkeerplaats.
Maar in dit huis wonen andere mensen. Nou ja, mensen…ik zou meer wezens zeggen. Ze kunnen zichzelf onzichtbaar maken als zij op pad gaan. Het zijn feeën, wezens uit een hogere dimentie die bij ons mensen het licht komen brengen. Dit huis is hun hoofdkwartier.
Van buiten lijkt het een normale Vila. Als je door de ramen naar binnen gluurt is het heel normaal ingericht. De bank tegenover de televisie, een luie stoel met een leeslamp ernaast. Er is zelfs een openhaard die gemoedelijk brand en zijn geur door de schoorsteen naar buiten laat komen. Allemaal heel normaal!
Als je door de deur, echt naar binnen gaat, dan beleef je iets ongelooflijks. In de hal is alles nog subtiel burgerlijk, met een kapstok en paraplubak. Kijk je goed naar de lamp, dan zie je daar een douche van goud licht uit stromen. Het gouden licht heet levensenergie en is van goddelijke afkomst. Als je verder wilt lopen MOET je onder deze douche door. Al het aardse wordt daarmee van je afgespoeld.
Door een deur van glas in goud waar een lotus bloem in staat afgebeeld, stap je het ware huis binnen. De ruimte die je nu betreed is gebouwd van bergkristal en rosékwarts. Het doet denken aan een kathedraal met een plafond wat heel hoog is, in de vorm van een koepel. In het midden is een gat. Deze staat in verbinding met de buitenwereld. Dit is de ware ingang van het huis welke gebruikt wordt door de feeën.
De koepel is bekleed met blauw parelmoer, waar witte vredesduiven zijn ingelegd. In de wanden van de zaal zijn nissen met gouden lijsten. In elke nis staat een kristallen stoel met een gekleurd zijden kussen er in.
De feeën gebruiken dit huis om boodschappen te ontvangen uit de goddelijke wereld. Hierbij krijgen zij opdrachten om stervelingen die hulp nodig hebben, wat licht te brengen.
Bij het schemeren van de avond komen zij bij elkaar.
Nanja komt uit het noorden en wordt door de poolwind hier naar toe geblazen. Roesja komt uit het oosten en laat zich brengen door een grote adelaar. Frival neemt het wat luchtig en dwarrelt naar het huis toe. Spinata nestelt zich tussen de haren van een poes welke zij om een lift vraagt. En zo heeft iedereen een eigen manier om aan te komen.
Het is kerstavond, de mensen van het aardse leven zijn druk bezig met de voorbereidingen van het feestmaal. Via allerlei moderne media galmt: “vrede op aarde” en hebt elkander lief. Wat de media niet beseft is dat er heel veel mensen alleen zijn en geen geliefde hebben. Oudere mensen zonder kinderen of daklozen die stiekem naar vrede en liefde hunkeren. Deze groep hoort de berichten wel maar sluit hun pijnlijke hart om het niet te voelen.
Alle feeën zijn nu aanwezig in de kristallen ruimte, zij hebben zich neergevleid in de nissen. Zonder iets af te spreken is het stil en er ontstaat een klank van hemelse muziek. Eerst wordt er geneuried even later worden deze vage noten duidelijke klanken. De lucht begint te trillen en er twinkelen miljoenen mini sterretjes door de ruimte. Deze mini sterretjes gaan zich vormen tot gouden hartjes met vleugels er aan. Zonder enig teken vliegen de hartjes als vanzelf naar de feeën. Voor elke fee zijn er minstens 10 stuks. Er staat een naam op voor wie het hart is.
Zo is er een voor Sophie die in het kinderziekenhuis ligt. Haar moeder heeft vandaag geen tijd om haar te bezoeken. Op een ander hart staat de naam Gijsbrecht, die onder de derde brug van de Prinsen gracht woont. Of Jannetje van Diepen, een vrijgezel zonder familie of vrienden. Hij woont met zijn dieren op de boerderij.
De feeën worden wat ongeduldig en popelen om uit te mogen vliegen om hun werk te doen. Al deze harten worden vanavond nog weggebracht naar de mensen.
Dan is het zo ver, er ontstaat een kleurige fontein van warmte, licht en liefde. De feeën zich laten mee voeren via het gat naar de buitenwereld.
Anneke Nederpelt.
Bergen 2009
www.quantum-sjamanisme.com
