De Reuzen
De Zuid-Amerikaanse Maya's en Inca's geloofden dat er vóór de grote vloed een reuzengeslacht op aarde leefde. Andere oude beschavingen geloofden dat ook. Sommige zagen ze als goden, andere lieten stenen afbeeldingen van ze na of schreven hun geschiedenis. De Grieken en de Romeinen repten van bloed dat vanuit de hemel in de schoot van Gaea viel. Aldus ontstond het angstaanjagende reuzengeslacht der Titanen. De bekendste reus van allemaal is Goliath, de Filistijn. Hij was één van vijf reuzenbroers. Vendyl Jones is een archeoloog met een eigen stijl. Hij zoekt al jaren naar Goliath en de ark des verbond’s waarmee de reus er volgens de joodse overlevering vandoor was gegaan.
Jones: "Met z'n zwaard baande Goliath zich een weg door de Israëlische soldaten. Hij nam de ark op z'n schouders, sloeg Pinehas en Hofni neer en nam de ark mee terug naar het Filistijnse kamp. Op een veld, 25 kilometer van Jeruzalem, was het waar Goliath uiteindelijk zou moeten zijn verslagen. Niet door een andere reus, maar door een kleine opdonder David die zoals op een kleitablet uit de 9e eeuw staat en in de bijbel, later koning der Israëlieten zou worden. David stak z'n hand in z'n tas. Hij haalde er een zwart voorwerp uit met een leren band eraan. Hij zette het op z'n arm en bond het vast. Hij zei: "Jij treedt me tegemoet met zwaard en speer en werpspies, maar ik treedt jou tegemoet in de naam van de God van Israël." Toen haalde hij nog een paar leren banden tevoorschijn, maar deze keer zat er een steen in. De herdersjongen raakte Goliath, die wel versuft maar niet dood was. Goliath viel voorover ter aarde. David snelde toe en pakte het zwaard waarmee Goliath Hofni en Pinehas had gedood. En hij onthoofde Goliath met z'n eigen zwaard." |
|
Drie kilometer van die plek vandaan ligt een 25 meter hoge heuvel. Er wordt gezegd dat Goliath hier begraven ligt, maar niemand is daar zeker van, want er zijn nooit opgravingen naar gedaan.
In het Amerikaanse Midden-Westen zijn ook veel heuvels, waarvan men beweert dat het graven zijn.
Brad Steiger
Bestseller-auteur Brad Steiger heeft veel over reuzen geschreven. Hij zegt: "Er zijn wel degelijk graven van reuzen geopend. Mannen van 2,50 m, vrouwen van 2,10 m. Er zijn mannen van drie meter gevonden met enorm grote schedels. Op sommige van die schedels zaten horens. Op andere een extra rij tanden, of andere eigenaardigheden, maar de schedels waren enorm groot en het waren ook hele grote mensen."
Er is een man die al jaren geboeid is door verhalen over Amerikaanse reuzen, nl. David Hatcher Childress. Childress stelt: "In het Midden-Westen zijn op sommige heuvels opgravingen gedaan; dat begon omstreeks 1850. In veel gevallen werden skeletten gevonden van mensen die langer dan 2,10 m geweest moeten zijn. In veel gevallen hadden ze een dubbele rij tanden. Soms hadden ze zes vingers aan elke hand en zes tenen aan elke voet."
Brad Steiger vult aan: "Mijnwerkers in Bridalveil Falls, Californië, deden een vondst toen ze op een muur stuitten waar hiërogliefen op stonden. Ze dachten dat er goud achter de muur zou zitten, maar in plaats daarvan vonden ze een moeder met een kind. Ze hadden een vacht en waren bedekt met stof. Dat soort gemummificeerde vrouwen waren ook in Texas gevonden evenals in Death Valley en andere delen van Californië." |
Wat oude foto's en krantenknipsels zijn alles wat overgebleven is van deze geheimzinnige reuzen.
Jim Mars is bijzonder geïnteresseerd in speculatieve wetenschappen. Mars zegt: "De archeologie vierde toen hoogtij. Iedereen die een schop had, was aan het graven. Maar het interessante is dat die gemummificeerde reuzenlichamen en fossielen en beenderen van reuzen niet op één plek werden gevonden. Ze werden gevonden in Griekenland, Italië, het Midden-Oosten en Amerika. Zelfs als je er een paar afschrijft als bedrog of misinterpretatie blijven er genoeg over voor het feit dat zulke reusachtige wezens ooit op aarde hebben rondgelopen."
In 1912 gingen boeren een grot in, in de buurt van Lovelock, Nevada, om vleermuizenguano te verzamelen, die ze als mest gebruikten. In deze grot wachtte hen echter een verassing. Ze begonnen de dikke laag guano die in de grot lag uit te graven tot ze op een aantal merkwaardige voorwerpen stuitten. Ze vonden lokeenden en manden en tuig om mee te vissen en jagen in het dichtbij gelegen meer. Ten slotte vonden ze iets heel uitzonderlijks: roodharige gemummificeerde wezens. Ze waren zo'n twee meter lang. De meeste waren ingepakt alsof het Egyptische mummies betrof. Ze hadden schouderlang rood haar. De boeren konden hun ogen niet geloven, maar de Paiute-indianen uit de streek wisten er alles van. In 1883 bracht Sarah Winnamucca, een Paiute-prinses, een boek uit: Life among the Paiutes. In dat boek schreef ze dat roodharige reuzen in die grot bij het meer leefden. Volgens haar waren het kannibalen. "Die stam at de doden op. Ze vielen mijn mensen aan. M'n mensen verzamelden takken om de ingang van de grot te barricaderen. Ze staken de takken in brand en riepen naar binnen: "Geef jullie over, anders gaan jullie eraan." Maar ze gaven geen antwoord." Hatcher zegt: "Het is een groot mysterie wat er uiteindelijk met die reuzen is gebeurd. Er zijn bijna 60 skeletten uit die grot geborgen, maar ze zijn spoorloos verdwenen. Is hier wellicht sprake van een archeologische doofpot? Worden de reuzen verzwegen?"
Zijn de beenderen verbrand en met de guano als mest gebruikt? Hoe het ook zij, bewijzen dat de reuzen bestonden, zijn verdwenen, maar er zijn nog genoeg aanwijzingen te vinden dat reuzen bestaan hebben. En wel over de hele wereld.
In Zuid-Amerika zie je reusachtige figuren die zo groot zijn, dat je ze vanaf de grond nauwelijks kan bekijken. Maar vanuit de lucht zijn ze op ene dramatische manier zichtbaar.
Een figuur in Chili is bijna 100 meter hoog en waarschijnlijk de grootste menselijke afbeelding ter wereld. Door wie en waarom het gemaakt is, blijft een mysterie.
In Groot-Brittanië staren andere reuzenfiguren naar de hemel. Rechts zie je een foto uit Cerne Abass, in de buurt van Shaftesbury. Hij werd lang geleden uit het kalksteen gehouwen. De lange man van Wilmington is hier 250 kilometer vandaan; hij is 85 meter lang en troont boven het Engelse landschap als een mythische god uit vervlogen tijden. In Groot Brittanië zijn overal sporen van reuzen. |
|
Jennifer Westwood is een expert op het gebied van Engelse reuzen. Zij zegt: "De oorspronkelijke inwoners van Groot-Brittanië waren reuzen. In die tijd heette het nog Albion. Na de val van Troje kwam de held Brutus hierheen met z'n mannen; hij besloot Albion te veroveren. Hij en zijn mannen gingen het gevecht aan met de gewelddadige reuzen. Ze doodden de meesten van hen. Ze lieten er één in leven: Gogmagog. Hij was vier meter lang. Hij moest worstelen met Corineus, de hertog van Cornwall. De tegenstanders waren tegen elkaar opgewassen. Toen brak Gogmagog Corineus z'n ribben. Corineus werd zo kwaad, dat hij de reus oppakte, naar de kust rende en de reus van de klippen wierp. De reus stortte te pletter op de rotsen. Z'n bloed kleurde de rotsen rood.
Reuzen, deel 2.
Er komen ook reuzen voor in de mythologie rond Stonehenge; het beroemdste megalithische monument ter wereld. Sommige van deze stenen zijn 9 m hoog en wegen wel 50 ton. Ze staan er al duizenden jaren. De vroege Britten noemden de steencirkel De reuzendans. Hij zou door reuzen zijn gebouwd. De oorsprong van Stonehenge zal wel altijd een mysterie blijven. Misschien moet het antwoord gezocht worden in de legendes. Westwood: "Het waren wezens met een superieure technologie of met magische krachten, die deze structuren gebouwd hebben." De spiraalvormige Gilgal Refaim ligt op de Golan Hoogten, ongeveer 80 km van Damascus vandaan. Het bestaat uit zo'n 40 ton losse stenen en lijkt verbazingwekkend veel op Stonehenge. Allebei zijn ze zo'n 5000 jaar oud, en allebei bestaan ze uit grote stenen. Net als Stonehenge wordt Gilgal Refaim met reuzen geassocieerd, maar in dit geval wordt het verhaal ondersteund door een bijbelse tekst. De Israëlische archeoloog Daniël Herman onderzoekt het graf dat daar te vinden is. Het is duidelijk een graftombe van een zeer machtig mens gezien de omvang van de stenen. Het moet enorm veel tijd en moeite hebben gekost om dat te bouwen. Toen de joden daar naartoe kwamen en de bijbel schreven, stond het er al. Dus zij hebben die plek geïdentificeerd door te verklaren dat dat het rijk was van Og, de koning van Basan. Og wordt beschreven in Deuteronomium. Ik citeer:
Refaïet is Hebreeuws voor reus. |
|
Onze planeet staat vol met reusachtige bouwwerken die duizenden jaren oud zijn. Je vindt ze in woestijnen, op vlaktes, in de oceanen en in de bergen zoals die in Zuid-Amerika. Brad Steiger: "Ik denk dat de wereld er toen uitzag zoals steden als Machu Picchu Tiahuanacu of Sacsachuaman. Ik denk dat de wereld bevolkt werd door reuzen die hun woningen bouwden met enorme stenen van 250 of zelfs 500 ton." Ruïnes van onvoorstelbaar grote afmetingen vind je verspreid over heel Zuid- en Midden-Amerika. Zelfs een scepticus is geneigd de bouw van deze architectonische wonderen aan reuzen toe te schrijven. De inwoners van Malta hebben altijd geloofd dat hun eiland de laatste vesting was van de Europese reuzen.
Eén man die de megalieten al jaren bestudeert is Erich von Daniken, auteur van het veelverkochte De ogen van de sfinx. Hij zegt: "Op Malta staan enorme tempels die uit het verre verleden stammen. Niemand weet hoe oud ze zijn, maar zeker van voor 5000 v. Chr. Een van de tempels in Gozo wordt nog altijd de Reuzentempel genoemd. In het Maltees is dat Ggantija." Volgens de legende werd de tempel gebouwd door de reuzin Sunsuna. |
|
Daniken: "De stenen zijn zo groot en zwaar dat geen mens ze ooit zou hebben kunnen verplaatsen. In Bolivia, 30 km van het Titicaca-meer vandaan staan enorme platformen verspreid over het terrein. De grootste van deze platformen was ooit 29 meter hoog. Volgens berekeningen is hij zo'n 900 ton zwaar. Deze plek bevindt zich op een hoogte van 4100 meter in de Andes. Er zijn geen bomen, geen bossen, niks. Het is onmogelijk om een platform te vervoeren van 900 ton zonder houten rollers. Zelfs mét houten rollers is het geen makkelijke opgave. Je kan ze zien, aanraken, fotograferen, maar je kan ze niet verklaren. De indianen vóór de inca's, de Aymara, konden ze zeker niet vervoeren. Dus wat kunnen we erover zeggen? We hebben geen idee. Overal ter wereld zijn bouwwerken te vinden die verband kunnen houden met reuzen!" De bouwwerken die ze nalieten maken wij ze niet na. We kunnen ze slechts bewonderen.
In Libanon, 70 km van Beirut vandaan, liggen de ruïnes van Baalbek. Die plek wordt genoemd in het Oude Testament, in Koningen. Baalbek is een goed voorbeeld vanwege de trilithons: het zijn de grootste stenen ter wereld en niemand weet hoe zwaar ze zijn. Die moesten gedolven, vervoerd en omhooggehesen worden en werden zo dicht op elkaar gezet dat je er geen mes tussen kon krijgen. We weten niet hoe ze dat is gelukt: er bestaat geen hijskraan die dat kan. Volgens een Arabische traditie werden de eerste tempels hier na de zondvloed gebouwd door reuzen in opdracht van de bijbelse koning Nimrod.
In de bijbel wordt verwezen naar mensen die langer zijn dan mensen met bijv. acromegalie of de mensen van het Watutsi volk. Rabbijn Itzachak Marmorstein uit Vancouver zegt het volgende: "Het blijkt uit verwijzingen in Genesis en Numeri en in Deuteronomium die min of meer overeenstemmen dat er reusachtige wezens waren die waarschijnlijk vóór de zondvloed geleefd hebben."
Reuzen, deel 3. Kan het zijn dat het klimaat ooit bevorderlijk was voor reuzen?
Uit fossielen zien we dat een soort als de dinosaurus vroeger veel groter werd dan tegenwoordig. Dr. Carl Baugh is een voorstander van deze controversiële theorie. Hij zegt: "Optimale genetische expressie betekent dat het beste wat het DNA van het organisme te bieden heeft zich manifesteert als de atmosferische omstandigheden gunstig zijn." Fossielen leveren het bewijs dat bomen zoals de Californische sequoia vroeger hoger werden dan tegenwoordig. Eén theorie verklaart dit door te stellen dat het milieu vroeger bevorderlijk was voor reuzengroei. Baugh: "Onder deze omstandigheden zouden planten en dieren groter worden en langer leven. En dat is precies wat we zien als we naar de fossielen kijken. Alle planten, alle organismen waren groter.
Dieren die nu 2 of 3 m zijn waren destijds 5 of 6 meter. Of neem een insect zoals de libel: tegenwoordig heeft de libel een spanwijdte van 10 cm en die van zijn uitgestorven tegenhanger, de meganeuropsis, was wel 1,5 m. Alles was vroeger groter." Onder betere atmosferische omstandigheden leefden mensen niet alleen langer, maar werden ze ook veel langer. Baugh: "Reuzen en dinosaurussen kunnen niet meer voorkomen, want de atmosferische omstandigheden maken het gewoon onmogelijk." Vóór de vloed was er een dikkere ozonlaag. Na de vloed was hij nog maar één zevende van wat hij was geweest en dat geeft aan hoe God het instelde dat de levensduur op aarde sindsdien een stuk minder is geworden.
Een dunnere ozonlaag betekent minder protectie tegen ioniserende radiatie en minder bescherming voor planten en dieren.
Baugh: "Omdat ik geïnteresseerd was in de oorspronkelijke staat van de aarde heb ik na 35 jaar onderzoek geprobeerd om die omstandigheden te reconstrueren. Ik heb een biosfeer laten bouwen door onze ingenieurs met een hogere atmosferische druk, meer elektromagnetische energie, een hoger zuurstofgehalte, maar zonder kans op vergiftiging en met minder ultraviolette straling. De experimenten die we gedaan hebben, waren zeer bevredigend. In dit experiment hebben we de gevolgen gemeten van een sterker elektromagnetisch veld op biologische systemen. We houden een stel piranha's die normaal na 3,5 jaar zo'n 25 centimeter groot zijn in optimale omstandigheden en ze zijn nu langer dan 50 cm en wegen zo rond de twee kilo. In dit experiment zijn we erin geslaagd in een versneld tempo gigantisme te produceren."
Op het eerste gezicht lijkt het onderzoek te overtuigen, maar niemand heeft het experiment kunnen herhalen.
Rabbijn Itzachak Marmorstein zegt: "De conclusie en de traditie zijn het erover eens dat er ooit reusachtige wezens hebben bestaan. Naarmate de geschiedenis voortschreed vonden er lichamelijke, emotionele en geestelijke veranderingen plaats zodat die wezens die overbleven uit een kleinere genenpoel kwamen (meer info over erfelijkheid op genetisch niveau in het boek Degeneratie: het einde van de evolutietheorie van Peter M. Scheele, MS). Maar de mogelijkheid dat er nog andere menselijke soorten waren wordt bijna expliciet bevestigd in de bijbel zelf."
In Numeri staat dat Mozes, toen hij met z'n volk uit de woestijn kwam, mannen vooruit stuurde om het land te verkennen. Ze gingen naar Hebron, en bij hun terugkomst zeiden ze: We hebben kinderen van Enak gezien, afstammelingen van de vroegere reuzen. We voelden ons als sprinkhanen bij hen vergeleken! Numeri 13, vers 33 Ze gingen verder in de richting van de Seirberg: het tegenwoordige Petra in Jordanië. Maar zoals in de bijbel staat, woonden daar ook reuzen. Het leek wel of ze overal sporen van reuzen tegenkwamen.
Wat wij kennen als Irak, waar de golfoorlog werd uitgevochten, is de broedplaats van grote beschavingen. Eén daarvan, Babylon, was beroemd om zijn pracht en praal. Maar vóór Babylon bestond, zeker 6000 jaar geleden, was er een andere bijzondere beschaving. De Soemeriërs hadden een zeer geavanceerde cultuur. Een lijst van wat zij allemaal hebben uitgevonden is een soort opsomming van onze beschaving. Ze bedachten het tweekamerstelsel, het schrift, het schoolsysteem en zo kan je wel door blijven gaan. Waar zou dat allemaal vandaan zijn gekomen? Als je goed luistert naar wat zij zelf erover zeiden is dat die beschaving hen was bijgebracht door wezens die vanuit de hemel op aarde waren beland. Ze noemden ze de Annunaki.
De Soemeriërs schreven hun geschiedenis op kleitabletten die 50 jaar lang onopgemerkt in een museum lagen. Weinig mensen kunnen dit schrift ontcijferen, maar iemand die dat wel kan is Zecheria Sitchin. Hij zegt: "De geschriften en afbeeldingen die de Soemeriërs 6000 jaar geleden hebben nagelaten vertellen over een volk dat van een andere planeet kwam: Nibiru. Op de afbeeldingen zien ze er vaak heel groot uit: minstens drie keer zo groot als de gemiddelde mens. Het waren dus reuzen." Een Soemerische zegel uit een Berlijns museum is in veel opzichten bijzonder. Ten eerste beeldt het ons zonnestelsel af met de zon in het midden en de planeten die er omheen cirkelen: de Europese wetenschap kwam er pas 300 jaar geleden achter dat het zo zat. Het toont ook de planeet Pluto, die wij pas in 1930 hebben ontdekt. En er staat nog een planeet op die de Soemeriërs Nibiru noemden: dat is waar de Annunaki, de goddelijke reuzen, vandaan kwamen. |
|
Sitchin: "Als je naar de drie figuren kijkt die erop staan afgebeeld zie je dat ze min of meer even groot zijn. Maar als je nagaat dat de goddelijke figuur zit en je de lengte van zijn knie tot zijn heup erbij moet rekenen, dan zie je dat hij ongeveer drie meter lang is. Hij is één van de reuzen die op aarde belandden."
De Soemerische tekst, kort samengevat, zegt dat de Annunaki op aarde geland zijn, in de vallei tussen de Eufraat en de Tigris: de plaats waar Eden ooit lag.
De Annunaki vonden de vrouwelijke aardbewoners buitengewoon aantrekkelijk.
Erich von Daniken: "Het begint in de bijbel. In het eerste boek van Mozes staat dat toen de zonen Gods de dochters der mensen zagen, ze zich daaruit vrouwen namen. Later baarden deze vrouwen reuzen."
De Annunaki zijn beter bekend onder de naam Nephilim.
De Titanen waren zo destructief, dat hun vaders, de Nephilim, ze wilden uitroeien. In het apocriefe boek van Baruch staat zelfs hoeveel reuzen er sneuvelden. Er staat: toen schiep de Heer de grote vloed en vernietigde hij al het leven op aarde inclusief de 409.000 reuzen.
Lees ook dit boek:
 |
Twee jaar geleden was Art 'Mac' Mackenzie een gerenommeerd journalist met een gezin en een stralende toekomst voor ogen. Nu woont hij alleen, probeert zonder succes de drank te laten staan en tracht te overleven als freelance schrijver. Zijn geloof in God, de mensheid en zo ongeveer al het andere staat op een bitter laag pitje. Het enige wat hij nog heeft zijn stapels rekeningen en het verdriet om de dood van zijn zoon. |
Bron: http://www.dinoos.nl/nephilim.htm
